H/içlik

Bir zaman sen idim,şimdi ben oldum,

Hakikat sırrına erdim erenler,

Bedende yok idim,Arz'da kul oldum,

Gerçeğin sırrında yandım erenler.

Yetmiş yıl dolandım,yolum bitmedi,

Õzümüi hiç ettim,nefsim ölmedi,

Gönlüm ağma idi,gözüm görmedi,

Yokluğun sırrına erdim erenler.

İçimde yanıyor,aşktan bir şule,

Gönlümün içinde sırdan bir kule,

Ben sensiz olamam,gel bana hele,

Hiçliğin sırrını gördüm erenler.

Yedi kat yüksekte Arş'ın yapısı,

Senin içindedir,kalptir kapısı,

Seversen Mevla'yı,senin tapusu,

Tövbenin sırrına,erdim erenler.

İçimi dökerken,dışım yanıyor,

Beni anlamayan ,Zahid sanıyor,

Azan yaralarım her gün kanıyor,

Yokluğun içini,buldum erenler.

Ermişler bulmuşlar hiçlikte seni,

Sensiz ne edeyim,bendeki teni,

Bir gün giyer isem,kolsuz kefeni,

Varlıkta yaşadım,hiçim erenler.

Sevgi ateşinde yakın bu canı,

Yedi kat semaya çıksın dumanı,

Tarumar ederim ,canda cananı,

Hiçlikte aradım,buldum erenler.

Yoluna girmişim,sana gelirim,

Bir menzil var ise,senden bilirim,

Yetmiş yıl yaşarım,sonsuz ölürüm,

Sevgi ağu imiş,içtim erenler.

Hiçliğin içinde, Yunus'tur Sultan,

Cennet yüzü görsün,arayıp bulan,

Her şey boşluktadır ömürler yalan,

Yalanın sırrına ,erdim erenler.

Doğuştan üryanım,üryan giderim,

Düşünesin diye,yazıp söylerim,

Vade Hak olunca,ben de giderim,

Hakikat kendimde,bildim erenler.

Hiçlikte kendini arayanlara armağan olsun.

Yeryüzü/21/07/2026

Uhr:15:03