Hüzün

Çantasını topladı hüzün yeni ayrılıklar için

Ve söylendi yürüyüşüyle estirdiği rüzgâr

Bir parça merhamet düştü yere son kez çantasından

Kaldırdı ve çantanın karanlığının içine bıraktı onu da

Çantasını taşıdı hüzün gariban yalnızlıklara

Ve yaşlandı, eskidi, yıprandı taşınma sırasında

Bir parça gözyaşı düştü üzerine

Üzerinden yere akıttı gözyaşını hiç üzerine değmemiş gibi...