Iki Nehir Yatagı

Asla

Bir pınarın iki kolu olup

Bir nehir yatağında buluşup,

Birlikte dökülemedik denizlere.

Ne baharlar geldi geçti

Ömrümüzden

Hiç bir baharda mor sümbüller

Allı morlu güller açmadı.

Sevda bahçelerimizde.

Hep kan kaybetti

Bağrımızdaki yaralar

Keşke

Sen diclenin nazlı suyu olup

Oluk oluk

Aksaydın yüreğime

Ben fıratın hırçın dalgası olup

Sarılsaydım ayak bileklerine.

Dilimize vurulan zincirlerini kırıp

Haykıra bilseydik sevgimizi

Olmadı sevgili başaramadık.

Oysa

Her şafak gün doğumunda

Kızıla boyanırken ufuklar

Biraz hoş görü,

Biraz anlayış,

Tükenmez sevgi ile

Maviye boyana bilirdi umutlar

Olmadı sevgili

Olmayan gurura yenildik.

Sen,

Ben,

Derken

Biz olmayı unuttuk

İki koca nehir

Sevgi bahçesini sulayamadık

Sevda güllerini

Daha açmadan,

Tomurcuk dalında kuruttuk.

// Keşke bu gözlerim seni görmez olsaydı

Hayatımda bahtım gibi gülmeden solsaydı//