İntiharın Eşiğine

Kime konuşacağımı bilemediğim bir gece,

Kalabalıktan yoksunken zihnimin sokakları,

Üzerime, omuzlarımdan basmaya başlıyor sıkıntılarım,

Tükeniyor, çabalamaktan yozlaşan ruhumun solukları,

Ne yapacağımı bilemiyorum,

Senle iken duruyor zamanım,

Keşke yanımda olsan da, hasım olsak tüm vakitlere,

Beşte anında uykumu bölen yıllanmış dertlere,

Nefes alamıyorum,

Tüm dünya üzerime geliyor,

Neden sabrediyorum ya da neden yaşıyorum bilmiyorum,

Şu kısacık ömrümü uzatan bir bahanesin,

Üç günlük dünyada, sensiz beş dakika dayanamıyorum,

Bu sıcacık gönlümü avutan, aşkın bir sahabesi,

Nefessiz kaldım,

Sönen gençliğimin okuyamadığı bir risalesin,

Gönlümün ufkundan avuçlar beni karanlıklar,

Dönen dünyamın koruyamadığı bir kasideyim,

Kurallarımı parçaladılar, feleğin beşiğinde,

Kolay gelmedim ben intiharın eşiğine.