Kafamız Güzel

ne depremler yaşadı bu şehir

ne sarsıntılar gördüde yıkılmadı durulduda

biz hala sallanıyoruz sokaklarında

ellerimizde içkiler

dilimizde türküler

ve

duyduk ki yüzün deryaya düşmüş

bir hüzünle sahildekiler efkara bürünmüş

anlamadık ki senmisin güzel

seni böyle gösteren derya mı güzel

yoksa seni böyle gören bizim kafamız mı güzel

duran ben değilim ki ayakta

tutun ulan düşerim şimdi deryaya

ne kaldı ki elde avucta bu yaşta

hiç beklemeyin fazla duramam ayakta

voltka bardagıma limon dilimleri düşüyor görüyorum

hıçkıran insanları duyuyorum

bir hüzün var bilmiyorum

ulan rakı balık olmayınca

ben bu deryadan bu yardan

hiçbişey anlamıyorum..