Kahır Edilesi Göyalar

İnsan

Bir an kopup gidiyor

Sanki boşluğun çok umrunda da,

Bu

Geriye dönüşü olmayan

Yalana konan son bir nokta,

Nafileye

Toz konduramaz insanoğlu

Eli mahkum

Dili mapus,

Bu

Doğmayacak günün arifesidir artık,

Ağlayan göz yaşları

Umuda bir kılcık gibi,

Bu

Tersine dönmüş bir zaman

Geçse de ne fayda

Giden gitmiş gari,

Bilemem

Bir kuş kanadı mı

Bu,

Yoksa

Gökyüzünün çıkmak sokağı mı

Kendisine mekan edinmiş,

Tarifsizlığin

Limanı yoktur

Varması şurada dursun

Yeli dahi meçhul,

O

Kahır edelesi güyalarda...

* Berlin, 08.07.2023 *