Kalbim

kalbim

meğersem gidip gelip ağlayan senmişsin

ve yazmamışım sana dair bir şiir

yeni anladım terketmişim seni bir eşya gibi

bunca yıl sensiz dolaşmışım

kalbim

nasıl unutabilir insan der gibisin, haklısın

ruhum değil, senmişsin yangın yeri

aşkın bile terkettiği zamanlarda dahi

angut gibi başında bekleyenmişsin sahibini

kalbim

ben bile bu kadar yalnız olduğumu

bilmiyordum

bunca yıldır bu sırrımızı nasıl sakladın

benden...

ah kalbim

yüzüm yok kaçırdım gözlerimi senden

bundan sonra hep benimsin...

sen vurulmuşsun ve unutulmuşsun

sen kadar kim razı olur bu ağrılarına

kalbim

çekingen bakışlarını çek üzerimden

eziliyorum

ortak tarihimiz hüzün dolu ikimizin

zaten...

kalbim

yeni sayfaya bir isim yazacağım bugün

o ismi unutma...