Kimliği Belirsiz Bir Market Poşeti
Az önceydi
Tam gözlerimin önünde bir cinayet daha işlendi
Sordular zanlıya neden diye
“Öyle huzur veriyor ki bana, öyle bir keyif ki bu, anlamazsınız.” Dedi soranlara
Tüm teşkilat hazırdı
Anlamam lazımdı aslında
Demirden çubuğu
Ucunda keskin misinası
Misinanın ucuna bağlanmış türlü ışıltılarla
Ağına düşürmek için avını
Sinsi sinsi bekliyordu karanlıkta avcı
Beklenen oldu
Birden gerildi olta
Demir kancanın yaraladığı damaktan akan kanın kokusu sardı havayı
Çırpınmak
O saatten sonra bir fark yaratmadı
Hatta kalabalığı iyice gaza getirdi
Sonuç kaçınılmaz
Kimliği belirsiz bir market poşetinde bir can daha soluverdi
Her şey bir oyundu sanki
İzleyenler için
Avcı için
Leşini bekleyen poşet için
Çırpınışlar dakikalarca devam etti
Meraklı bir çocuk ilişti sonra poşetin yanına
Avcı gururlu bir edayla
Yakaladığı avı gösterdi o çocuğa
Ve son çırpınış
Kahkahası oldu çocuğun
Bilemedi ki o çocuk
Kahkahalarla izlediği o olay
Hayatında gördüğü ilk cinayetti aslında
Ne var bunda büyütülecek
Doğanın kanunu bu
Dediğinizi duyar gibiyim
Ama bilin ki a dostlar
Ancak göz görmeyince gönül böyle şeylere dayanıyormuş
Düşünüyorum
Eğer her şey tersine dönseydi diye
Balıklar eline alıp oltayı
Kancayı geçirip damaklarına
Çekip alsaydı yuvalarından o avcıları
Hala keyif verir miydi onlara gurur içinde anlattıkları o faaliyetleri
Öyle ya
Avcı avına teşekkür ederdi bir zamanlar
O bir zamanlar doğaya verdikleri için dua ederdi insanlar
Ve hiçbir canlının ölümünü kahkahalarla izlemezdi çocuklar