Kalpten Dökülenler

yalnızlığın rüzgarı sertçe vurdu

acılar aşkları bir kenara savurdu

ayrılık sinsice kapanını kurdu

o da geldi beni buldu

eriyor içimdeki aşkın o minik kurdu

o kadar çok kelimem varki sana söylenecek

ama sabret kalbim bunları kağıda dökecek

o büyük gün gelecek

çekip gidenler dönüp sevenlere hesap vericek

yalnızlığın faresi yüreğimi kemirdi

bu beden neleri dize getirdi

ah bu yürek seni ne kadar sevdi

bu beden sensiz ayrılık okulunu bitirdi

kalpten dökülen kan damlaları

ıslatır acıyan yaraları

yorgunluktan kapanır göz kapakları

keskin soğuk kurutur dudakları