Kara Kızın Ağıtı - 2

Bu köyde doğmuş gençler ikisi de buralı.

Bir araya getirmiş kader denilen yazı.

Uykular haram olmuş sürmeliyi göreli.

Ali sevmiş Ayşe'yi içine düşmüş sızı.

Destan olmuş aşkları düşmüş köylü diline

Kaynana merak etmiş sürmeli kara kızı

Ali anlatmış her gün gelecek bu gelini

Dilleri yorulunca duvardan almış sazı.

Teller ile buluşmuş elinde ki mızrabı

Ayşe kız oluyormuş ağzından çıkan sözü.

Günler su gibi akmış dinmemiş ızdırabı.

Ana dünür gidince yaş ile dolmuş gözü.

Düğün dernek kurulmuş kınalı koç kesilmiş

Koşuşturmuş tüm köylü titreyerek dizleri

Vuslat gençlerin olmuş yâr sineye basılmış

Azrail den başkası ayırmasın sizleri.

İkrar etmiş iki genç söz vermişler birlikte

Kar yağsa üstümüze söndürmeyelim közü

Saygı, sevgi temeldir bir evdeki dirlikte.

Arada tartışsak da indirmiyelim yüzü.

Aradan yıllar geçmiş gelin olmamış gebe

Üzüyormuş Ayşe'yi alnında ki bu yazı

Yalvarmış Yaradan'a kucağım dolsun bebe

Ayırmam ben diyormuş ne oğlanı ne kızı.

Kabul görmüş duası on üç yılın ardından

Er'ine diyememiş içinde tutmuş gizi

Ali almış çuvalı karısının sırtından

Yalnız değilsin Ayşe'm birlik bekleriz güzü.