Kara Kızın Ağıtı - 5

Meysimler hızla geçmiş çocukluğu dolmuştu

Kara kız tez büyümüş gelinlik kız olmuştu.

_________________________________________

Köyün bütün gençleri vurgundu kendisine

Yüz vermedi arayı açtı gitti kara kız.

Sarı Yusuf'u o yıl eş seçti kendisine

Umutları yürekte kaçtı gitti kara kız

Üç günlük düğününde hiç susmadı zurnalar

Sevince ortak oldu gökte uçan turnalar

Çağıl çağıl çağladı hizmet için kurnalar

Mutluluktan bir yudum içti gitti kara kız

Hem kördü, hem de dilsiz, kulağı da sağırdı.

Eli şevikti ama yükü biraz ağırdı.

Yâr dediği Yusuf'a dörtte oğlan doğurdu

Gururdan kanat taktı uçtu gitti kara kız.

Şahidiydi yükünün avucunda nasırı

Üç beş naylon kabı var birde yarım hasırı

Kumarbazdı Yusuf'u buda onun kusuru

Hüzünleri içinde biçti gitti kara kız

Bir gecede kaybetti inek koyun ne varsa

Ne bir cizim toprak var nede yurtluk bir arsa.

Her şeyi unuturdu Yusuf'unu bir sarsa

Derinden bir ah çekti geçti gitti kara kız

Acımadı Yusuf'u gözden düşen yaşına.

Dertler yetmezmiş gibi kuma sardı başına.

Kara kız ölmeliydi zehir girip aşına

Doğruyu eğrilerden seçti gitti kara kız.

Can tatlıydı Yusuf'tan bu yerden gitmek gerek

Aldı dört kuzusunu dağlara kaçtı direk

Antalya dan Burdur'a yürüdü yalın ayak

Yâr dediği iblisten kaçtı gitti kara kız

Kesti toprak kerpici bir ufacık ev yaptı

Kuzuları derdine derman olan tek haptı

İtmedi hiç birini dördünü birden kaptı

Dertlerini ardına saçtı gitti kara kız.

cevresam