Keşke Verebilseydim Son Nefesimi Senin İçin
keşke büyümeseydik seninle
yıllar su gibi akıp geçmeseydi
ya da bilebilseydim günlerimiz sayılı
yaşayabilseydim her anımızı son anımızcasına dolu
bazı hikayelerdeki gibi
bizim aşkımızı da ölümden öte bilmeseydim
ya da her an seni kaybedecekmişim gibi sımsıkı sarılabilseydim
hasta olduğunda çorba yapabilseydim
uyurken seyredebilseydim sessiz uyuyuşunu
sonra sabahleyin güneşten aydınlık uyanışını
okşasaydım daha çok altın saçlarını
tarasaydım saatlerce
güldürebilseydim duyabilmek için daha çok
hayatın anlamı kahkahalarını
tutabilseydim hiç bırakmadan
evimden daha sıcak yuva ellerini
ellerinden bir yuva kurabilseydim
akşam eve dönerken
dışardan bir isteğin var mı diyebilseydim
bir kızımız olsaydı mavi
gözleri seninkiler gibi yosun
kol kanat gerebilseydim size
olabilseydim bir ömür yanında
kalabilseydim kollarında
bastonun olabilseydim ihtiyarlığında
bir parkta saatlerce oturup
koşuşturan çocukları seyredebilseydik saatlerce
şimdi sesine bile hasret kaldım sevgilim
keşkelerde yaşarken tek dileğim
hiçbişey yapamıyorsam da
keşke verebilseydim son nefesimi senin için