Kırgın Kuşlar

Tanıdık seslerin uzağında bir avuç karanlıkmışım sanki, günü güneşi özleyen, anlamsız beklentilerle yalnız.

Dokunsam saçlarına, çoğalacak ölüm

Kuşları dokuyacağım gözlerimde

Uzak uzak bakacağım hasretine

Biliyorum;

Kanayan yerlerimden kabuk bağlayacak

Yeniden direnişim

İzi geçmeyen hatıralarla dolu

Çünkü;

Umut dediğin, yalancı baharlar gibidir

Yüreğinden dökülen insan

Gün olur sökülerek düşer

Acıya değil de inanca yenilirsin

O vakit, susarak büyür ağaçlar

Dallarına mevsimler konarken

Gölgesini yitirmiş yalnızlıklarla

05/2021