Kırgınım

Kırgın,

Hasta,

Hatta bir o kadarda yorgunum bugün.

Sorma neden, niçin niye diye

Sebebi yok kırgınım işte öylesine

Belki

düşündükçe acı veren düne

Belki yaşanması varken yaşanmayan bu güne,

Belki sökmeyen şafaklara,

Belki de kıraç gönül yurduma doğmayan

İçimi ısıtmayan ve hiç bir zaman

Doğmayacağını bildiğim o güneşe

Kırgınım işte sorma neden niçindir diye.

Ruhumda hüküm sürerken

Sonu gelmez buz yangınları

Sarı dan mor'a çalıyor tırnak uçlarım

Sol yanımda derinden bir sızı

Kulaklarımda derinden gelen bir inilti

Dilimde hüzzam makamında bir fasıl

Ve ben

Ağustos ortasında d/üşüyorum

Sorma neden,

Nasıl,

Niçindir diye.

Sen sevda orucunda iftarı beklerken

Ruhumda sessiz salâlar okunuyor

Ta ezel den ebediyete...

İçim den bir ses diyor ki,

Değdi mi şimdi

Değdi mi sanki çektirdiğin bunca çileye

Elini vicdanına koy

Koyda, haydi gerçeği söyle,

Ket vurma diline ey biçare gönlüm,

Konuş benimle, konuş da gerçek olanı söyle

Değdi mi

Değdi mi şimdi çektirdiğin bunca zulme bunca çileye.