Kış Masalları

söker kangren çiçekleri

ay'ı eskitirken zaman

kızılca çığlık atar barikatlar

zıbınlara işlenirken sağanak bulutlar

böyle yazılır şehirlere yeni doğumlar

kuş kulübelerinden çıkarıp umudu

güvercinlere yaslanırken o öykü

beyaz masallar süslenir tanrıdan önce kulaklarında bebenin

mavi örtüler sarılırken gökyüzüne

yağmurdan önce, zemheriden sonra

ninniler ihtilallerini sallar bebe beşiklerine

loğusa memesinde

öyle büyür memleketin zeytin ağaçları

dallarında siyah daneli karabasan

hüznü hazanı süpürünce poyraz

tomurcuklar ilişir, rengi ak baharlara

her bahar bizden önce

güzden sonra

var mısın yarın

kış masallarını bitirelim, öykünmeden sakallarımıza sürüp duayı.....