Kumdan Kale

Havasındanmıdır suyundanmıdır,

Adeta boğuyor bu şehir beni.

Lanetli derdi de bir zatı muhterem,

Kızardım kendisine,şehrin ne suçu var diye.

Yarğısız infaz etmişim demekki.

Meğer ne kadar da haklıymış,

Şimdi daha iyi anlıyorum kendisini.

Kade rde varmış yolum düştü bu gün,

Lanetli denen koca şehre,

Dillere destan konya altı plajına uğradım,

Sahilde millet sereserpe uzanmış,herkez kendi halinde.

Üç beş mağanda dolaşıyor sahilin bir uçundan diğerine.

Belliki asalak gibi yapışacak bir av peşinde.

Çocuklar mutlu kumdan kaleler yapıyorlar,

Dalgalar gelip yıkınca yılmadan yeniden,yeniden deniyorlar.

Oyyyy dillere destan olan konya altı plajı.

Dalgaların kumsalla ererken vuslata,

Savurdun beni acımasızca enginlerine.

Bir film şeridi gibi canlandı gözümde mazi.

Bir zamanlar ne mutlu olmuştuk kumsalında.

Bak şimdi iğrenerek bakıyorum sana,

Yarınlar nelere gebe bilinmez,

Zaman neler neler yaşatıyor insana.

Ne kadar dalmak istemesemde,

Mazinin tozlu raflarında kalan anılara.

Yorgun yüregim ısrarlıydı bir kere,

Mazinin acı veren dehlizlerinde yol almaya.

Deniz,sahil,kum hatta garson bile aynı,

Hiç bir şey degişmemiş,her şey eskisi gibi.

Bir tek eksik vardı sahilde,

Sen,

Bir tek sen yoktun şu an yanımda.

Güneş kızıla bürünmüş,görkemli ihtişamı ile,

Nazlı nazlı salınırken dagların arasında,

Vuslata an sayıyordu geceye kavuşmak için.

Dalgalar sahille kucak kucağaydı,

Yakomozda katılacaktı sessiz koylarda onlara.

Ya ben,

Ya ben kime kavuşacaktım,

Neyi arıyordum bu kıyılarda?

Ne sahile vuran dalgalar,

Ne de dagların ardına gizlenen güneş,

Getirmiyecekti seni,zamanı geriye sarmanın yoktu bir imkanı.

Senli benli anıları tazelemek içinmi gelmiştim buralara?

Yok yok!!!!

Senin olmadıgın yerler dar gelir bana.

Gözüm yok sahilinde,kumunda yakamozunda,

Cam kırığı yaralarımı deştin,

Yarama tuz bastın, canımı yaktın.

Şimdi daha çok hak veriyorum o muhterem zata.

Sen hakikaten lanetlisin ANTALYA.

Kumdan kalesi yıkılan çocuklar kadar bile olamadık.

Gözümden iki damla yaş düşürdün özümün ta can evine.

Bir daha zor gelirim buralara.

Anladımki sen bana göre degilsin ANTALYA.