Kuytu

Mırıldan, ey gün batımının kuytusu;

sök üstümüzden bu kaygı sıvasını.

Ver bize bir avuç karanlık,

bir yudum suskunluk, bir tutam unutma.

Çek üstümüzden gök yorgununu, ey kuytu;

dinsin yüreğimizin dağınık uğultusu.

Bir yalçın kaya bırak sessizliğin kıyısına,

bir yılkı düş, bir ılgın yel, bir tutam pus.

Konuşma bizi, ey dili kırık akşam;

sözün camını döktük yerlere.

Kapan gözlerimizin üstüne, ey kuytu,

ağır, ıslak, derin bir karanlık örtü gibi.

Al bizi kendi içine, ey unutma;

adımızı sil göklerin defterinden.

Kalsın geriye yalnızca bir soluk,

bir yürek atışı, bir sessiz çığlık.

Bir tün batarken, bir kün doğarken,

bir ağıt yaksın bize yalçın dağlar.

Bir şiir kalsın ardımızda, bir türkü,

bir kuytu, bir kuş, bir kırık kanat.