Leylam

Yıllardır ummana daldım çıkamam

Feryadıma bir ses vermiyor Leyla'm

Candan usansam da ondan bıkamam

Düşlerime bile girmiyor Leyla'm

Aşka âşık gönlüm sevda dilendi

Sabır mihenginde dişim bilendi

Tükendi umutlar gözüm çilendi

Gönlüme sevdayı sermiyor Leyla'm

İsterdim bağrına bassın yâr beni

Sitemli sözlerle kassın yâr beni

İster yargılasın assın yâr beni

Derdin nedir diye sormuyor Leyla'm

Bu nasıl gururdur şaşıyorum ben

Çığ düştü gönlüme üşüyorum ben

Tutmaz ellerimden düşüyorum ben

Gönlünü gönlüme sermiyor Leyla'm

Azrail alsa da ismim sıraya

İkrar kıldım aşka dönmem geriye

Bu gönül onundur vermem kiraya

Gönül tokmağıma vurmuyor Leyla'm

Tan yeri kızardı güneş batıyor

Batan güneş değil ümit yitiyor

Leyla Leyla diye ömür bitiyor

Mecnun hallerimi görmüyor Leyla'm

SAMYELİ esince toprak kokuyor

Yüreğim titriyor elem dokuyor

Ruhum bedenime sala okuyor

Verdiği ikrarda durmuyor Leyla'm

S.SAMYELİ

Düğünlerine bir hafta kala nişanlısı Leylay'ı karatopraklara gelin eden

Ozan Aşık,Sayın Mevlüt Mertoğlu'na armağanımdır.