Miadını Doldurunca
'' yasımızı tuttuk
bir çınar gölgesinde
mahşerin dudaklarını , öper gibi ''
kırılır zamanla o kalemin siyah ucu
umut düşer ak parşömene
kim bilir
belki
sadece aşk şiirleri yazar şair
miadını doldurunca eylem
yaşlı kalpler vurunca
satır aralarına
öznesi hükmünden kaçmış mahpus gibi
ve
prangaları çözünce dili
vazgeçip ve eylül'den
misal hep nisan'a konuşur gibi
ağaçları yeşertir yerinde, yeniden
köklerini kuru iklimlerden çalıp
çiy tanelerinde biriktirir erguvan demetlerini
saçları boyanır yeniden şu kör tepenin
akınca adını unuttuğu nehrin mavi köpüğü
ve sevişirken yeniden
köhne körfezin fevri yakamozuyla
kalem düşer titrek bir elden
lisanını unutup sert kayanın midye kokusuna tutulunca
kırılır o kalemin siyah ucu
umut düşer ak parşömene
kim bilir
belki
sadece aşk şiirleri yazar şair
miadını doldurunca derin ıssızlıklarda eylem ...