Mucizeler Ve Kıyamet

Mucizelere inanmam diyenleri duyar gibiyim,

İnsan bilmediğine inanmaz, doğru.

Mucizeler akıl erdiremediğimiz şeylerdir çünkü.

Ama kim bilmediğini yok sayabilir ki?

Aslında canlıdır mucizeler

Doğarlar, büyürler ve ölürler sonra

Bin kere, milyon kere bazen de milyar kere doğarlar.

Ve çoğunlukla uzun olur ömürleri,

Ve gün gelir,

Mucizeler ele verdiklerinde kendilerini

Tılsım bozulur;

Ve artık uzun sürmez ömürleri.

Erirler insanların algılarında bir bir

Ölümleri, doğdukları yerde,

İnsanların beyinlerinde gerçekleşir.

Her gün, her dakika ve her saniye

Bir başka insanın beyninde ölürler.

Öldükçe azalır, unutulurlar azaldıkça

Yine de dünyada, bir yerlerde

Kalır tortuları, hayaletleri kalır.

Mucize ne midir?

Düşünün duvarı delip geçebilen birini.

Sayabildiğini akıllardan geçenleri bir bir

Ya da bakınca size doğru,

Ne derdiniz var, bildiğini.

İnsanlar ne gözle bakarlardı O'na?

'Mutlaka bir açıklaması olmalı', diyenlerin yanında

'Bu bir mucize!' diyecek onca kişiyi

Bir düşünün...

Açın kulaklarınızı ve dinleyin

Evrenin fısıltılarını.

Ve duyun fiziğin sesini.

Aslında fiziğin ötesinin,

Gerçekte bir mucize olduğunu duyun.

Ve algılar sıçrama yaptıkça

Mucizelerin fizik olduğunu,

Öldüğünü mucizelerin.

Acaba görebilecek mi ademoğlu son mucizeyi?

Kim bilir görmek için son mucizeyi

Uzun yaşaması yetmez dünyalının.

Kıyamete kadar öğrenmesi gerekir

Bilmediği ne varsa

Ve taşıması fiziğin ötesindeki taşları,

Kalmayıncaya kadar metafizik.

Kim bilir belki kıyamet

Mucizelerin sayısı çok azken kopacaktır.

Belki de son bir mucize kaldıktan sonra, kim bilir.

Ya da son mucize bizzat

Kıyametin kendisi olacaktır.

06.12.09