Öyle Gömmüşüm
Öyle esmiş ki rüzgâr
Koparıp esrik öfkesini yamacın
Yığılmış enkaz misali kabirlere
Ölenler olmuş
Yine
Ben ki seni indirmişim
Yıldızdan çekiştirip
Gözlerime
Gözlerimde yakmışım
Yıkanmış
Türbede ne varsa
Ne bıraktıysam dünden artan
Çıplak sarılmışım sana
Çocuk gibi şımarık
Renkli balonlara üflemişim hayali, demli çay misali çekmişim içime
Dilim yanmış
Yalan sevdadan
Seni sürmüşüm
Dilimde Munzur kadar serin
Türküler hapsetmişim
Seni söylemişim loş bir mabede saklanıp
Kör ederken
Beni.
Meğer hayalin ironisiymiş
Bol kabağı tadında
Bir yaz kadar kurak
Zemheri eşiğinden yakın
Çocuk ütopyasıymış
Sarmaşık salıncakta düşlenen
Sen
Işık huzmesinde
Mum yangınıymışsın karanlık körebelerde duvara vuran aksı gerçeğin
Saf mezar bekçisiymişim ben
Servilere yaslayıp
Şiirleri
Öyle gömmüşüm
Ölenler olmuş
Yine
Gün kırarken şişeyi
Görmemişim kadehte
Meczup dudak izlerini
Gülüp geçmişim
Eğri adımlı
Palikaryalara....