Sakın Buna Kader Deme Bu Çaresizliğin Kendisi
Bu sabah kan ter içinde uyandım uykumdan
Gece hiç bu kadar uzun gelmezdi oysa,
Uyumak uyumak isterdim yar kokulu yatağımda
Sarılıp koklaya koklaya kadınıma...
Birşey neydi bilemiyorum bir şey dürttü; kalk oğlum, uyku haram bu sabah sana
Kalk ve günü uzun yaşa
Nene lazm haydi durma,durma..
İçeri geçtim .yeni pişmiş tarhananın kokusunu içime çektim
Hiç yapmadığım birşeydi gittim kadınımı öptüm ve onun gözlerinde
İlk kez kendi gözlerimdeki korkuyu gördüm, titredim.
O kadar buğuluydu ki gözleri,
Erim ,aslanım bu sabah gitme der gibi bakıyordu
Korktum vallahi bırakıp da gidemezsem diye...
Korktum ama erim ya belli etmedim kimseye,dönüp geçtim içeri giyinmeye...
Gün geçtikçe daha bir zor geliyor ardımda bırakıp çıkmak evden gül kokulumu.
O saatte uyuyan bebelerime doyamadan gönlümce öpüp koklayamadan...
Ama ne edeyim ki yok işte başka bir çare,
Yok dinine yandığımın dünyası yok yok yoook işte...
İşin ucu bir kuru ekmek ile ellerime bakan 5 boğaz olunca
Gerisinin kalmıyor ki derdime devası.
Gittim duamı ettim ve Toprak anama ben geldim haydi dedim,
Haydi ya Allah ya bismillah...
Vurdum beline kazmayı her gün yaptığım gibi
Ama bilemezdim ki bu gün hergünkü gibi değildi
Bu gün o Topra Ana bile O Toprak Anam değildi...
Boşuna değilmiş o huzursuzluklar geceden kalan,
Ve hakikaten harammış bu sabah uyku
Anladığımdaysa herşey için çok geçti nafileee...
Oysa bunu ben istemedim ki...