Sen Çakalsın

Hangi dilin şehir yarası

Sürgün gibi

Bu gidiş hayra değil

Tutma kollarını şafağın

Bırak harmanlansın gök renkleri

Darağaçları kurulsun

Ve kırılsın kalem

Kırık bir tabure iliştirip ayakuçlarına

Oy başı duman

Üç kadehi kırmış gece

Bedeni sürüyen vahametin

Sen çakalsın

O iblis kuşatmalarında

Ten rengi şarap döküp başaklara

Meşru filizler kuşanıyor

Boynu eğri

Ayçiçeklerini kırarken zaman

Hacmi ufalanan aşka son şiirler karalanıyor

Bitiyor vuslata dair cümleler

Su misali sarnıçtan

Ve

Dudakları çatlıyor yorgunluğun

Uzanırken çakıl taşlarına yaralar

Kırlangıç uykusuna tünüyor

Hüzün...