Seni Şair Gibi Sevdim

Seni şair gibi sevdim

Kumsalda sonsuza baktığım gibi

Nehir olup yüreğimin derin vadilerine aktığın gibi

Hani gökyüzünde kayan bir yıldıza baktığım gibi

Seni seyreden birisi olarak

Seni şair gibi sevdim.

Seni şair gibi sevdim

Seni bir kadın olarak asla düşünemedim

Seni düşündüm ama

Göklerde beyaz kanadı olan melek gibi

İğde çiçeğinin kokusu bedenine sindirmiş kuğu gibi

Bir sevdim ki tam sevdim

Şair gibi sevdim seni

Gülüşlerine taktığım öpücüklerin

Gizeminden kurtulamadığım zamansız açan çiçeklerin

Dairenin orta noktasında

Tüm yönler sana kutsanmışken

Benimle tanrının arasında

Dua'mın yarım ayağı sendin

Hiçbir şeyi sevemedim diyordum ama

Bir seni sevmişim

Anladım

Tamamını hiç yazamadım

Seni tanrının hediyesi olarak gördüğüm anlarda

O bencil duygular uzak

Tanrının aşkını zapt etmenin verdiği zevkle

O maddi hesaplardan uzak

Yüreğimde nasıl kavisler çizdiğini

Ve o kavislerin etrafını bin bir çiçekle donatan bendim

Gerisi eyvallah.

Ben seni adam gibi sevdim

Şair gibi sevdim

Sana yazamadığım şiirlerde sevdim

Dokunamadığım duygular

Hüznünü dert edindiğim yollarda

Ayrılıklarda

Biletsiz giden trenlerin

Hayal dünyamda gezintisini

Öyle güzeldin ki mevsimler ömrümü götürürken

Ben hala küçücük bir çocuktum

Hiç büyümedim

Dalıp giderken gözlerim daima birilerini arardı ya

Hiç bıkmamışım yorulmaktan

Hani yankı yapsın diye sana bağırmaktan

Avazımın çıktığı yerde

Nefesimin bittiği yerde

Kapanıyor mu yoksa perde

Ah canım vakit tamam

Demek yok bende

Şair gibi sevdim

Gerisini boş ver

Mührünü taşırım kalbimde.