Sensiz

Yaşıyorum sanıyor, böyle görenler beni

Ölmekten beter imiş sensizlik ne zor imiş

Şu gözlerim görmese özlermiş her an seni

Varlığın da yetermiş yıkıldım inan sensiz.

Dillerde harcanan o sözlere bir an kanıp

Kimseye yüzüm yoktu, kaçtım elden utanıp

Derdime şu şişeler çare, dermandır sanıp

Gör meyhane meyhane takıldım inan sensiz.

Bekleme salonumdu kapımdaki dar eşik

Yüreğim bin yerinden hançerle delik deşik

Kim derdi ki bu yiğit, elle, ayaktan kesik

Bak yataklara düşüp, bakıldım inan sensiz.

Gözümden akan yaşla sele seriliyorum

Her defasında ölüp tekrar diriliyorum

Hüsranla eş doğmuşum kardeş görülüyorum

Her gecenin koynuna sokuldum inan sensiz.

Gözlerim sanki pınar, seller gibi çağlıyor

Şu resmine baktıkça, pınarlarım ağlıyor

Hasretin öyle beter, ciğerimi dağlıyor

Yalnızlıklardan bıkıp, sıkıldım inan sensiz.

Alev alev yüreğim, sanki cehennem yeri.

Hayat bir çark değil mi,gider gelir diğeri

Meğer ne kıymetliymiş, varlığının değeri

Bu koskoca dünyada yok oldum inan sensiz.