Sevmek Sevilmeye Bir Mahkum Gibi

Çizilen bir yoldan gidiyor gibiyiz

Zaman zaman değil

Mekan da mekan,

Ne yapsak hep nafile

Bir şey gelmiyor elden,

İnsan

Tek var olmakla kalıyor

O

Kadar,

Hayat doğmanın bir zaruriyeti gibi

Nefes al soluk ver

Gözlerini aç kapat,

Boşa kürek çekmek

Değil de ne bu,

İnsan

Her gün gün batımınla ölüyor

O

Kadar,

Yalana bir kulp bulmuş gibiyiz

Kalp yürekte kayıp

Can da cananda,

Arayıpta bulsakta

Artık ne fayda,

İnsan

Kaderine razı oluyor

O

Kadar,

Sevmek sevilmeye bir mahkum gibi

Gönül ver almadan

Sinene çek ummadan,

Yine de sorma hiç

Hangi diyarda diye yar,

İnsan

Gene de bir haber bekleyip duruyor

O

Kadar...

* Berlin, 03.12.2023 *