Seyyibe

Herkes kendi kendine gelin güveyi olur

Sağır sultan duyarda en son sezer seyyibe

Sanki ortalık malı her gelen onu bulur

Oysa haberi yoktur saf saf gezer seyyibe

Kimisi kaşlarına kimi göze vurulur

Kimisi dillerine kimi söze vurulur

Kimi servi boyuna kimi öze vurulur

Oysa diş arasında sabır ezer seyyibe

Kimisi nasılsın der yalandan hatır sorar

Kimisi düşlerinde her gece onu sarar

Kimisi onun ile kendine yuva kurar

Oysa yükü ağırdır teni üzer seyyibe

Kimi rahmani bakar aşkına destan yazar

Kimi şeytani bakar günahkar nefsi azar

Kimisi gıybet eder ardından kuyu kazar

Oysa kara gözünden yaşlar süzer seyyibe

Kimi der yaşayamam sen olmazsan ölürüm

Kimi der kaçamazsın arar seni bulurum

Kimi der gel benim ol kulun kölen olurum

Oysa kendi derdine merhem dizer seyyibe

Dul olduksa gördüğümüz her adama kul muyuz

Aşka dair yazılan her mektuba pul muyuz

Yoksa ayak altında bastığınız çul muyuz

Oysa evlat diyerek candan bezer seyyibe

Samyeli der sizlerin yok mu ana bacısı

Eri olmayanların tütmüyor mu bacası

Söyleyin bana beyler nerde kızın kocası

Oysa kaderi yaşar ona kızar seyyibe

DİP NOT.

Ağzı olan konuşur yalan yanlış demeden

Kolay lokma sanırlar Osmanlıyı yemeden

Zannetmeyin farkı yok güttüğünüz semeden

Kılıç kınından çıkar tarih yazar seyyibe

Seyyibe ( Dul kadın )

Seme( Saf akılsız )