Soldu Yaprağım Belki

Ne soğuklar gördüm

Karlar düştü bendime.

Şiirlerle sarhoş beden,

Üstelik yabancıyım.

Ne ırmaklar çağladı içimde,

Ne dereler kuruttum.

Taşlar kaldı yatakların da

Hep kendi sesimi duyup,

Derinden derine

Sözcükler aradım.

Ilık, ılık aksın diye gönlüme.

İşte! Son sigaram da bitti

Tükendi sözcükler.

Bir hatıra var belirsiz ve uzak.

Göreceğim belki bakınca,

Saklanmasa ufkun ardına

İnsanların çok, çok yaşadıkları zaman

Başlarına gelen bir şey,

Bende yaşlıyım.

Oldukça,

Ama ölecek kadar değil.

Bir tutam yaşam kaldı elimde,

Soldu yaprağım belki,

Dalından düşecek kadar değil.