Sönme

Dinle sevdiğim,

Ben seni,

Yanlızlığın fizanına sürgün yemişken sevdim.

Esiri olduğum umutsuzluğun

Pençesinde kıvranırken bedenim,

Umuda uzanan el oldun.

Sevdim

Çaresizliğime çare olmanı

Söyle

Sen dünyama ışık olmuşken

İster miyim karanlıklarda boğulmayı.

Sen

Soğuk taş duvarların

Gölgesi gölge olmuşken yüreğime,

Kör bir gecede doğan güneş oldun dünyama.

Şiirlerim,

Hicran parmaklıklarından haykırırken hayata,

Sen,

Bestelenmiş mısra gibi

Açtın zindanımın kilitlerini.

Belki

Aşamayacağım yüksek surları

Sen yine de yüksel

Yağmurlu günlerde

Gözyaşım yere düşerken

İkinci bir damla düşüyor yanı başına.

Biliyorum,

Yukarıda bir yerde

Bir yol var seni bana getirecek.

Sen doğ, yüksel

En sıcak haline bürün.

Kurut hüzün damlalarının

Nemlendirdiği harcı.

Göreceksin

Saçların kadar ince olsa da hayatın çatlakları

Bir hüzme olup bana görüneceksin.

Bilmezsin

Gözüm yüzünü ister,

Gönlüm izini ister

Sen doğ ve yüksel

Hayatın boşluğundan bana yüzünü göster.

Yüzün yüzüme değsin,

Yüzün yüzüme değsin

Hüzün boynunu eğsin.

Sen vazgeçme yanmaktan,

Aşkımı büyüt

Bulutlara güvenme

Gel

Sessizce kulağına söyleyeyim

Hasret duymasın

Sönme.