Sonra Kadeh Biter

örselenip

gidince sana dair her cümle

yağmur olup düşer

göz bebeklerine hüznün

ağlaşırken

bulutlara yakın kuş sürüleri

gurbetine düşersin, çocukluğunun şehrinde

doğusu güneş açmaz bir daha kapanırken perdeleri

koyu renkli akşamlar söyler sabahın o ilk sessizliğini

yine hüzzam döner

henüz iğnesi kırılmamış taş plaklar

sonra, kadeh biter

dolar yeniden

dudaklarınınsa tüneyen ucuz üzüm tortuları

öpülmez bir daha kır çiçekleri

boyunca uzanırken baharın böğrüne

böcekler kaçışır kuytularına

sen çoktan terk ederken baharın o iç sesini

nisan'ı siler dimağın

eylül kalır avuçlarında

sarı yaprak misali

dökülürsün

eski bir kayanın, en sarhoş köşesine...