Şukela Soğuğu

'Aklımı donduran ardımda barutun son nefesi

Özenin dedim perde istemeyen cam stepnelere...'

Şimdi;

Kalbur altı zamanlara gebe/

Hançerede bozuk düğümler/ki

Biliyorum saçlarından kına rüzgârları geçecek

Ve bir teşneye akacak ceninler

Mart karı mıydı?

Zemheri ayazı mı?

Anımsamam/

Şunu çok net hatırlarım

Sözcükler donuyordu zamanda

Şiirler adam etmeden adamı/

Adam olmuştu aklı evveller...

Som altından taç giydirildi

Karşı kaldırımdaki

Aksakallı çingeneye/

Sevmek!

Gerisin geri yük mü? Acep

Âdem olan âdeme...

Şukela sancıdaydı kuşlar

Bir dokunmaya görsün

Yol istifi yemlere

Ayılar...

Ve...

Buzluk zeminlerde

Balık telaşı üşengeç kedilerin

Titrek zamanlar gizli

Patilerinde...

İşte;

Anlamsızlığa anlam katar bu eller

Ne zaman kavga biter soyutlanırım şiirden

Kalbim bir alaza çer ağ olana kadar/

Sizleyim...