Üç Nokta

sen varken yaşıyordu babam

hani o bahçeli evden hiç cıkmazdın ya

askılı pantolonunun, yüzünde hep tebessüm,

kaybolmaktan korkardın,

annemin eteğinden tutup gezmelerin,

yağmurda gür gür babadan korkar,

gece bahçemize gelen ay dedeyi izlerdin

en çokda bir şey istediğinde ağlamayı severdin

hatırlıyorum ilk dişini annem iple çekmişti

sonra avcuna verip bir dilek tut çatıya at demişti

sen varken bende mutluydum,

ayrılığı bilmiyordum yaşıyordu babam

ve

tutulmamıştım bir kıza

sen varken tek sorunum

bisikletimin tekeriydi

ve beni yemesinden korktuğum şu trafik canavarı

sen varken kaldırm taşlarına oturup

üzerlerini yaza biliyordum,

sen varken kaldıra biliyordu

bindiğim bütün dallar

şimdi tutunduğum bütün dallar elimde kalıyor

ne olur dön

çocuklugum...