Veysel Öğretmenim

gözlerinin önü

kuyu karanlığı

veysel öğretmenim

tuzaklı teller

örülmüş çevrene

yeri göğü ısıtan

güneş içine dolmuş

veysel öğretmenim

hep böyle kal

sevecenliğin evrene

yaratana kızma

yalnızlığa doymadan

veysel öğretmenim

göz yaşların bayramda

beyaz bastonu görene

hep yitip giden an

vicdanları aydınlatan

veysel öğretmenim

umarım dağlanmış gözün

aydınlığa çeker girene

içine işlemişsin

ozan efenin sevgilisi

veysel öğretmenim

camii köşelerine dağılan

sadakaya bayrak açıp direne

08:34 19.09.2009denizli