Yağmur Çapkını

Hiç ölmedim ben!

Bir duvar ki ardımda örülen

Yeni yetme yalnızlıkların hükmünde

Ellerim çok düştü ayaza gözlerim buz

Kandırıcı rüzgârların uğultusunda

Bir parşömen kâğıdına

Firketedendi aşk...

Bak!

Yağmur bile yaz kokmuyor

Hüzün yok gözelerinde/

Tadında tuzu yok

Yalıçapkınları terk etmiş

Ayrılığın alazlarını/

Kazaklar seyrek dokunmuş

Acılar kirman kilimlerde

Bir türkü yazılsa bana

Sözleri çiğdem çiçeği

Saçları kızıl karanfil

Kal desem yalnızlık

Bu gecede kal/

Dizlerimde...

Dallardan olsun ranzamız

Yapraklardan yorgan/

Sen bana sarılmanın deminde

Ben ıslatmanın pembe ökse dudaklarını

Şimdi;

Yağmurlara çapkınlığın demi de bitti

Affet beni sevdiğim/

Hak etmedim

Yüzünü

Saçlarını

Gülüşünü

Başka mevsimlere göm beni başka

Bir daha basma toprağıma halhal ayaklarınla