Yağmur Yağıyordu Tıpkı Bu An Gibi

Bu günler en iyisiydi,yada en kötüsüydü

Işık mevsimiydi,

Umut baharıydı,

Yaşayabilmek için herşey vardı önümüzde

Yağmur yağıyordu tıpkı bu an gibi

Şimdiki anlar o kadar uzaktaydı ki,

Sis gibi dağılıyordu koca dalgalarla karadenizde

Çok yorgundu toprak,Ağır bakışmalar vardı karşılıklı

Yokuş dik;Sessizlik yankılanıyordu

Hiç konuşmadan yürümek isterken

Soğuktan donmak istiyordu insan

Yaz vaktinde kasım soğuğu ile.

Eski evlerin penceresinden bakmaktı dünya

Yüzünü göstermeden dokunuyordu yeşil,maviye

Gözleri muhafızdı..

Haberci kuşlar uçuşuyordu

Cemre vakti gelmiş gibi

Açılan çeyiz sandıkları

Küçük bir köy düğünüydü

Kırk gün kırk gece..

Bir adamın bembeyaz hayalleri

İfadeleri aşk'ın yüzüydü sadece

Yağmur yağıyordu tıpkı bu an gibi..

Bu karma karışık bir sorunun verilmeyen cevaplarıydı..

Farklı,

Bazen aynı,

Bazen tam,

Son karanlıklardan çıka gelen titreme idi?

Toprak Nemli,

Doğacak Güneşi İzlemeyi bekleyen

Bahar Gibi...