Yalan

Belki bir düş

Belki

bir hayal

Belki de kaderdi onları bir birine bağlayan.

Çetrefilli bir hayatın, sokak lambaları bile olmayan

Köşebaşında kesişmişti k/yolları.

Avuçlarında umut çiçeklerinin tohumları.

Yüreklerinde ürkek bir sevda

Adım adım arşınlıyorlardı

Dudaklarında berduş bir ıslık sesi ile Islak kaldırım taşlarını.

Bir kahvenin telvesine resmediyorlardı

Bazen bir manolyanın gölgesinde soluklanıyor

Bazen Mutluluğa dair Hayata dair

Geleceğe dair tüm umutlarını.

Buhurdanlar misali

taşarken duygular

;Sen

benim gizli sevdam

Sen benim sılam,

Ana yurdum Öz Vatanım

Bil ki; son nefesimde

bile

Dilimde

şahadetim olacaktır iki hecelik adın; diyerek

Yüreğe katre katre düşerken genç adam

Vurgun yedim sol

yanımdan

Zamansız

çözüldü diz bağlarım

Boğazımda kırk düğüm

Hangi lisanda söz sarf etsem kifayetsiz kalır

Dilerim lal kesiği. İmgelerim haykırmaz

Gözlerime bak

Devrik kalır tüm tümcelerim.

Ben seni gözlerimn karasına

Beni sana en çok ay karası gözlerim anlatır.

diyebilmişti genç kadın.

Yüreğimin en mahrem köşesine hapsetmişim

Gel zaman

Git

zaman

Takvimlerden birer birer düşerken yapraklar

Vakitsiz uğramıştı sevdalı gönüllere beklenmeyen bu hazan

Mevsimler değişse de

Tarih tekerrürden ibaretti

Değişemedi alınlara kudret kalemi ile yazılan.

Avuçların da sakladıkları umut tohumları

Sabah güneşinin doğmadı yeri Isıtmıyordu akşam güneşi

//Keder ile evlendi

İki

çocukları oldu

Biri kız ' biri oğlan

Kızın adını Aşk koydular

Torunlarının adı ''Sabır

Oğlanınsa Yalan Aşk .ızdırapla evlendi

Yalansa terk etmedi genç kadını yıllardır //. A.ÇOBAN

.

S.SAMYELİ

İnsan ''Bir gönülden

gitmeyi göze almışsa bir kere

Esen

rüzgarlar bile, her şey onun için bir bahane'