Yarı ıslak

?'dün görmüştüm ki avurtlarına hüzzam yalnızlıklar çökmüş ?'

ertelenmiş ışıkları gecenin

dalgalar içerken parmak aralarını

-ki o koku sinince bir de üstüne

bir de mahmurluğu zühre'nin

vururken gamzelerine ıssız silueti

ben

ayak izlerini arıyordum hala

çakıl taşlarında

uzaklaşırken cemrelerden

ve yaklaşırken zemheriye evet üşüyordun gıyabında hasretin

oysa şiirler yazılıyordu

avuçlarında kuş gibi titrerken avuçlarım

yalarken nefesimi lodos misali nefesin

iklimi değiştiren meleği

arıyordu gözlerim

kaç mevsime daha çentik atacaktı

erik dalları küserken zamana

ve koşarken düşe kalka son bahara

kaç ıhlamur kokulu

ay kaldı ki

kelepçelerken sana beni bir daha

ve göç ederken

o ıssızlığa

ey

gecenin sahibi

uzat biraz daha nisan aralıklarını

ya da zamanı sür gaip sürgünlere

öpüşürken ölsün

akrep ile yelkovan

sûr ötene kadar

dünde kalalım yarı nemli

yarı mahpus

uykularımızı kaldıralım

ötmeden şehrin baykuşları, başucumuzda