Yaşadıkça Sar Derim

Kırk hançerle dağlasan gönlümdeki yerini

Yarama ay bağlarım kanamadı yâr derim

Yıkıp yakıp ta beni unutsan sevda perini

Yine de umut eder gönlün bende var derim

Gün geceye erince, çekilsem de köşeye

Vursam da hasretimi, kırılan son şişeye

Sakın ha (!) gerek yoktur. Kapılma endişeye

Ellerim kesilse de, kanamadı yâr derim

Bir an bile nem kapmam sıralı bulutundan

Geçerim bir gün elbet aşk denen hudut-undan

Ayrılmam gözlerinden ayrılmam yolundan

Seni sevmek mutluluk yaşadıkça sar derim