Yaşarken Öldüm

Sararmış yapraklar tek tek düşerken yerlere

Kapılmış savruluyorlardı umarsız,

Güneyden esen sam yelinin önünde,

Serin bir son bahar akşamı

Kır kahvesinde rastlaşmıştık hani..

Öyle bir bakışın vardı

Korkak,ürkek birazda utangaç

İşte bu halinle dolmuştun o gün

En mahrem hücrelerine yüreğimin

O da neyin nesi,

Davetsiz misafirin yüreğime gelişi

İğde kokularının arasında

Böylesine yabancı bir duygu

Hiç uğramamıştı Sol göğsüme.

Efil efil çırpındı bir avuç yüreğim

Çizik yemiş suretim.

İtiraf etmesi güç olsa da

İşte o an

Aşık olmuştum galiba ben..

İki demli çay

Bir ordan bir burdan derken

Dökülü vermişti,

Ayaz çatlağı dudaklarından hayat hikayen,

Bir elmanın yıllar sonra bir araya gelen

İki yarısıydık sanki senle ben.

Yıllar ne çok şey alıp götürmüştü bizden

İkimizde çok ağır geçmiştik,

Hayatın çark denilen dişlisinden.

Umut yolunda biz olmuştuk,

Bardakta kalan son çayımızı yudumlarken.

Söz vermiştin gelecektin,

Haftaya Cuma kır kahvesine.

Kim bilir belki senin elinde bir demet menekşe,

Benim elimde ise sana yazılmış bir şiir,

Kısa (cık) yalnızca üç, beş hece.

Ben sözünde durdum

Tekrar geldim sağlık üzerine helalleşip

Ayrıldığımız yere.

Gün geceye kavuşmakta,

Sen hala yoksun küçük kır kahvesinde.

Menekşelerini bilemem ama

Ben SOLDUM,

Beklemeye takat kalmadı bende.

Umut yollarım kapandı mı yine?

Yoksa gördüklerim bir düş müydü?

Sam yellerine mi karışıp gitti

Toz pembe hayallerim,

Hey hat! pembelerim uçtu gitti,

Tozu kaldı yine ellerimde,

Kader yine getirdi beni tuşa

Hani o gelmediğin gün var ya

İşte ben o gün

Yaşarken öldüm senin sayende.

----------------------------------------------