Yüz

ben bile aynada yüzümün yansımasını görürken

sen nasıl göreceksin benim gerçek yüzümü

ve çözmezken kaderin attığı düğümü

nasıl tutarım sana verdiğim sözü.

çukur bir yolda yürümek midir hayata alışmak

unutmak mıdır yoksa yokluğuna alışmak,

sarmaşık çiçekleri gibi tam uzandım dediğim yerde sarardım

fırat nehri gibiyim biraz akıp gidiyorum hayatından,

geride bıraktıklarımdır elbet derin bir iz..

belki de iki şehri gibiyiz Türkiye'nin

ben anadoluda sürekli göçler veren

sürekli terk ediliş

sen de batıda bir yer işte

tasını tarağını alan sana koşar yar.

bir gömlekte düğmeler gibiyiz

yanlış yerlerden bağlandık

ondandır tekrardan çözülüşümüz