Hazan
Seni özlemek, akşamın solgun hüznünde saklı,
Bir ince sızı gibi kalbimde usulce aklı.
Nihânî bir elemle titrer ruhumun sesi,
Sensizliğin rengi var, sarı, kırık ve yaslı.
Bir dem ki gözlerinle ışırdı gecelerim,
Şimdi o nûr sönmüş, karanlıkta hecelerim.
Her kelime bir hicran, her mısra bir vedâdır,
İçimde suskun kalan o derin hislerim.
Toprak sana bir anne, bağrında uyutuyor,
Rüzgâr saçlarını okşar gibi dokunuyor.
Aşk ise bir hatıran, kırık bir düş misali,
Geçmişin aynasında gözlerine bakıyor.
Cennet sana yaraşır, safiyetinle güzel,
Bir gonca gibi açar ruhunda ebedî emel.
Ben her nefeste sana bir duâ yükseltirim,
Kalbimden göğe doğru süzülen ince gazel.
Ve bil ki ey en latif kokulu rüya çiçek,
Aşkınla yaşıyorum, bu kalp sensiz ne edecek?
Zaman geçse de solmaz içimdeki o hatıra,
Bir ömür boyu süren hicrânla seni sevecek.
Ciddiye alma kotam maalesef doldu,siz böyle devam edin.
Cemal Bey, Vladimir Mayakovski referansınız yerinde; şiirin emek ve disiplin gerektirdiği tartışılmaz. Ancak bu yaklaşımı tek geçerli poetika gibi sunmanız, şiirin çok katmanlı doğasını daraltıyor. Şiir, yalnızca planlı bir üretim süreci değil; aynı zamanda bireysel sezginin, dilde kırılmaların ve içsel yoğunluğun da alanıdır. “Şiir bireysel bir iç döküş değildir” önermeniz ise genelleyici. Modern şiir geleneği, tam da bu içsel akış ve imge dünyası üzerinden kendini kurmuştur. İkinci yeniciliğin temeli de budur. Mensubu olduğunuz akımı bir yorum için feda ediyor olmanız üzücü. Şiirin işlevi her zaman dışsal bir fayda üretmek değildir; bazen yalnızca estetik bir varoluş biçimi olarak da anlam kazanır. Bölük pörçük bilgi sağımları ile yargı kurmak akla uygun değil. Şiiri bir politik anlayış ile benimsemiş olduğunuzdan sanata kapılarınız kapalı sanırım.
Bu tür biçimler benim konu alanım içinde değil,dediğim gibi,siz eleştiri yapıyorum masalları düzlemini geçip,şiire,insana ne katarım sıfatı bulmaya çalışın.
Cemal bey merhabalar sıfatımı sormuşsunuz. Şu adresten bakabilirsiniz. https://orcid.org/0009-0003-1134-524X
Mayakoviski kitabında şiiri; “şiir esin perilerinin lütfu değil, emek disiplin ve planlı bir çalışmanın ürünü olarak tanımlar.” Bu tanım ;şiir bireysel bir iç döküş değil, bilinçli bir üretim süreci olmasından kaynaklanır. Dolayısı ile biraz şiirlerinize baktım,size tavsiyem,şiir yolunda,daha bilinçli ve bu topluma,insana,şiire bir şeyler katan kimlik olmanızdır. Popüler olmak istiyorsanız,onun için de itina ile,bu platform olarak yardımcı oluruz.