Birbirimiz İçin Varız Biz

Karanlığı aydınlatmak için varız biz!

Avuçlarını açıp bekle. Gözlerini yum sıkıca, yum ki, görme benden başka kimseyi... Bileklerini uzat gökyüzüne, gözlerini sakın açma, "gözlerin denizi ikiye bölebilir." Bekle, Saçma bir güne anlam kazandırmak için, sonbaharla beraber geleceğim günü bekle, gözlerini açma sakın, baktığın ilk kişi olmak istiyorum, gözlerinin kamaştığını görmek, gök kuşağından kopup gelen o renkli gözlerini, ellerinle ovuşturmanı izlemek istiyorum, bekle...

Engelleri aşmak için varız biz!

Devirmek için karşımıza çıkan herkesi, susturmak için tüm insanlığı, işte bunlar için varız biraz. Ama en çok; birbirimiz için varız biz... Sonbaharla birlikte gelirim, içmediğim halde sigarayı falan da bırakırız birlikte. Nefeslerimizin kesildiği zorluklarla karşılaşırız, o anlarda gülersin sen, geçeriz. Uzaklardan bir müzik duyarız belki bir gün, "sarıl bana" der kim bilir, dudaklarımız birbirine sarılır bakarsın, işte o an tüm dünya diz çöker önümüzde...

Birbirimiz için varız biz!

Belki bir gün, omuzlarımda uyuya kalırsın. Uyanmaman için nefes bile almam ben. Giydiğin elbiselere karışırım, sıktığım parfüme karışırsın. Maç olduğu halde, oturur senin sevdiğin diziyi izleriz. Akşamları yemek hazırladığın insan olurum belki, düşünsene evimin kapısını anahtar değil de, senin açtığını! Dizlerime uzandığında ellerimi saçlarına götürüp, şiirler okuduğumu düşün! Çift kişilik yatağımızda, tek kişilik yorganın altında ısındığımızı düşün! Nefeslerimizin yüzlerimize çarpışını, gözümüzü her açtığımızda beraber olduğumuzu, bir iki saatlik ayrılıklarda bile birbirimizi özlediğimizi...

Düşün, bize ait minicik bir nefes!

İkimizden bir parça olduğunu düşün, gezdiğini düşün küçücük evimizin salonunda, geceleri bizi uyutmadığını düşün, düşün ki, yatak odamıza onun için koyduğumuz loş bir gece lambası! Hafif bir müzik onun uyuması için! Parmağımıza bir ip bağlarız belki, yatağımızdan kalkmadan beşiğini sallamak için? Kim bilir... Çıkardığı ilk dişi düşün, söylediği ilk kelimeyi düşün, -ki bu anne olur mutlaka- doğum gününde kaç yaşına girmişse, pastasına o kadar mum takacağımız anları düşün, tut ki aşık oldu ilkokul öğretmenine! Büyüdü, sevdi, terk edildi, acı çekti, mutlu oldu, okudu, iş kurdu, evlendi, çocuğu oldu. Düşün!

"Düşün ki, beraber yaşlandık! Bunun için varız biz..."