Hiçliğimin Buzul Evreleri-3

İnsanoğlunun kimyası mutsuzlukla yoğrulmuş.Çevrene baktığında herkes normal, ne kadar genel bakarsan o kadar yolunda görünüyor işler.Ne kadar özele inersen o kadar boka sarıyor.Tanrı malzemeden çalmış yaratırken bizi.Bazen duyduğu tek cümleyle tüm damarları kopabiliyor bir insanın.Ama yaşamaya devam ediyorsun, ölmüyorsun.Asıl tanrılık burada sanırım.Hiçbir acı seni öldürecek kadar tesirli değil.Öyle olmasını dilerdim ama değil.Ne gelir elimizden insan olmaktan başka diyor şair.Bir diğeri de sen kaç kez ölürsen öl, tanrı bir sayar.