Venedik Öpücüğü I

Zamanın, beynimde bağışıklık kazandığını düşündüğüm yaştayım...

Dediklerine göre kararsızlık korkunçmuş. Her çılgınlıktan bir sözcük çıkarmak gibi. ?'Ben yalanlar kentinde miyim?'' sorusuna aradığım cevap gibi...

Attığım kahkahalarda, aradığım yaşamın yapmacık olduğunu düşünüyorum. İşte isyanım ve bilinçaltımda ki sebepler kulesini açıklıyorum. Yüreğimdeki çiçeği kopardılar. Benim olanı , benden çaldılar. Hayalimin, bir tek öpücüğünü bana çok gördüler. O hayali öpücük , tek bildiğim duyguya bir yenisini daha ekledi. Fakat minnet duygusu benden çok uzuaklarda. O artık bir firari. Nedeni ise ''o bir tek öpücük'' misillemesi.

Bazı arzuların hayaliyle yaşamak, ilerisi için iki seçenek oluşturur. Pişmanlık ve kin!.. İnsanın içindeki, eksik olmayan sevgi pıtırcığı, dikkatli olmayı gerektirir. Sebepler sorulduğunda ise; bir çok oka ayrılır. Dilerim bu oklar, sevgi dolu yüreklere saplanmaz.

İnsanların tepkileri, geçen zmana hesap sorduğunda, ben çoktan o öpücüğü tatmış olacağım.

Sonunda beklenen söz: Karar! Ege'nin bilmem kaçıncı maddesine göre, Alp'lerden gelen ?'kararlı yürek'' suçsuz bulunarak tahliyesine karar verilmiştir. Ayrıca bu şahıs Ege'nin karşısındaki Çizme'nin burnu olan Venedik Öpücüğü'ne bağışlanmıştır.

İnsanız işte! İmtihanlık, balçıktan yontulmuş insanlar...Bazen, hayat öyle mütevazi davranıyor ki insana. Bizlerin kafasında bir oyun canladırma şansı veriyor adeta...

Ne mutlu bana ki; sonunda Venedik Öpücüğü' ne kavuştum...