Fasih

Fasih, söyleyişi pürüzsüz ve anlamı kolayca çıkarılan söz ile bu biçimde konuşan kimseyi niteleyen sıfattır.

• Fesahatle ilişkisi: Belâgatte fasih sayılmak, fesahat denen niteliğin bütün şartlarını taşımak demektir.

Arapça fasîh sözcüğünden; fesâhat ile aynı kökten gelir.

• Fesahat: Fasih sözün taşıdığı nitelik; belâgatte ayrıntılı kurallara bağlanmıştır.
• Garabet: Sözü fasih olmaktan çıkaran kusurlardan biri; okurun tanımadığı sözcüklerden doğar.
• Tenâfür: Söyleyişi zorlaştıran ses ve sözcük yığılması; fasih sözün kaçındığı kusur.