Hikmet

Hikmet, hayata ve inanca dair bir doğruyu yol gösterecek biçimde dile getiren özlü sözdür; tekke edebiyatında Ahmed Yesevî'nin ve onun yolundan gidenlerin şiirlerine de bu ad verilir.

• Tekke şiirinde: Yesevî'ye mal edilen hikmetler Dîvân-ı Hikmet adı altında toplanmıştır; bu şiirler çoğunlukla hece ölçüsüyle ve dörtlüklerle yazılmış, tasavvufu halka anlatmayı amaçlamıştır.
• Divan şiirinde: Öğüt ve hayat bilgisi işleyen şiire hikemî şiir denir; bu tarzın en tanınmış temsilcisi Nâbî'dir.
• Eski bilim dilinde: Osmanlıcada felsefe de hikmet adıyla anılırdı, fiziğe hikmet-i tabîiyye denirdi.

Arapça hikmet (bilgelik) sözcüğünden.

• Tekke edebiyatı: Yesevî'nin hikmetleriyle Türkçede başlayan dinî-tasavvufi şiir geleneği.
• Didaktik şiir: Okura bir bilgi ya da ahlak dersi vermeyi amaçlayan şiir; hikemî şiir bu geniş türün içinde yer alır.
• Vecize: Bir düşünceyi tek cümleye sığdıran ve sahibinin adıyla dolaşan söz; hikmetli sözlerle yakın akrabadır.