Manzum

Manzum, bir sözün ya da eserin ölçü ve uyakla kurulduğunu bildiren sıfattır; “manzum hikâye”, “manzum tiyatro” bu kullanımın örnekleridir.

• Karşıtı: Ölçüsüz, düzyazıyla kaleme alınmış eserler için mensur sözcüğü kullanılır.
• Şiirle ilişkisi: Bir metnin manzum olması onu kendiliğinden şiir yapmaz; ölçülü ve uyaklı olup şiir duyarlığı taşımayan metinler de vardır.
• Genel anlamı: Edebiyat dışında, bir şeyin tertip içinde, karışıklıktan uzak olduğunu anlatmak için de kullanılır.

Arapça manzûm sözcüğünden; ilk anlamı “dizilmiş, sıraya konmuş”tur.

• Nazım: Manzumla aynı kökten gelen ad; manzum sıfatı, bir metnin nazım yoluyla kurulduğunu bildirir.
• Nesir: Manzumun karşı ucundaki düzyazı; ölçü ve uyak gözetmez.
• Manzume: Ölçülü ve uyaklı bir metnin kendisi; manzum sıfatı ise böyle metinleri niteler.