Semai

Semai, âşıkların sekiz heceli dörtlüklerle kurup kendine özgü bir ezgiyle okudukları halk şiiri türüdür.

• Uyak ve konu: Uyak örgüsü koşmanınkiyle aynıdır; daha çok aşk ve doğa üzerine söylenir.
• Uzunluğu ve durağı: Genellikle üç ile beş dörtlük arasında kalır; dizeler 4+4 ya da 5+3 duraklıdır.
• Aruzlu semai: Âşıkların aruzla söylediği semailer de vardır; bunlar kalenderi, selis gibi aruzlu saz şiirleriyle aynı öbekte anılır.
• Musikide: Musikide bir usulün ve bu usulle bestelenen eserlerin adıdır.

Arapça semâ' (işitme) sözcüğünden türeyen semâ'î'den; ilk anlamı “kulaktan, duyarak edinilen”dir.

• Koşma: On bir heceli dörtlüklerle söylenen halk şiiri; semai onunla aynı uyak örgüsünü paylaşır.
• Varsağı: Sekiz heceli dizeleri ve “bre, hey” gibi seslenmeleriyle semaiye yakın duran, adını Varsak boyundan alan tür.
• Kalenderi: Aruzla söylenen bir başka saz şiiri; aruzlu semailerle aynı öbekte yer alır.