Tekke

Tekke, müritlerin bir şeyhin elinde yetiştiği, zikir ve sohbet meclislerinin kurulduğu tasavvuf merkezidir.

• Adları: Büyüklüğüne ve işlevine göre dergâh, zaviye, hankah ya da âsitane adlarıyla da anılır; zaviye genellikle küçük, âsitane bir tarikatın merkez tekkesidir.
• Edebiyattaki yeri: İlahi, nefes ve şathiye gibi türler tekkelerde, çoğu zaman musikiyle birlikte söylenerek yaşadı; tekke edebiyatı adını buradan alır.
• Kapatılması: Türkiye'de tekke ve zaviyeler 1925'te çıkarılan bir yasayla kapatıldı.
• Gündelik dilde: Halk ağzında sözcük, aylaklık edilen yerler için de alayla kullanılır.

• Tekke edebiyatı: Yunus Emre'den Niyazi-i Mısri'ye uzanan, adını bu yapılardan alan dinî-tasavvufi şiir geleneği.
• Nefes: Tekke edebiyatında hece ölçüsüyle, halkın diliyle söylenen türlerden; Alevi-Bektaşi şairlerine özgüdür.
• İlahi: Zikir meclislerinde hep bir ağızdan söylenen dinî şiir; tekke musikisinin temel türü.