Küçük Kız
Bir sabah yaşlı bir annenin çığlıklarıyla uyandı küçük kız.Çok sevdiği oğlu gözlerinin önünde can çekişiyordu yaşlı kadının.
Küçük kız ise ne olup bittiğini anlamaya çalışıyordu.Az sonra herşeyin farkına vardı.Evleri mahşer gününe dönmüştü sanki.Her yerden acı çığlıklar,hıçkırıklar yükselmeye başladı.
Yaşlı kadın ise perperişandı.Oğlunu gözlerinin önünde yitirmişti.Bu acıya nasıl dayanacaktı.''O değil,ben ölemeliydim.'' diyordu durmadan.
Oğlu ise kimseyi düşünmeden çekip gitmişti.Annesini oğulsuz,karısını hayat arkadaşsız,çocuklarını ise babasız bırakıp ardına bakmadan çekip gitmişti.
Hiç biri bu acıyı kaldıracak kadar güçlü değildi.Hele ki annesi...Böyle bir acıya nasıl katlanabilirdi.O yaşlı,zayıf kalbi böylesine bir acıyı nasıl kaldırabilirdi ki...
Her gün dua etmeye başladı oğlu için yaşlı kadın.Yaşlı gözleriyle her secdeye yattığında acısı bir kat daha artıyordu sanki.Ve sonunda kalbi bu acıya yenik düştü.Çok sevdiği oğluyla kavuşmuştu artık.
Ama o da düşünmedi oğlu gibi giderken arkasında bıraktığı küçük kızı.Bundandır ki her daim acı vermiştir sevdiklerinden ayrı kalmak küçük kıza...